OM.
Ang Ginoo mao lamang ug wala na ing lain, Siya ang Brahman nga nagabusilak sa kadiwatahan ug katawhan. Walay panagway apan anaa sa tanan nga pamayhon. Ang tinubdan nga wala ing gigikanan.

Ang Diwa mao ang kalayo sa kinahiladman, kini ang Atman nga dili bulag sa Brahman hinunoa baga niana nga nagadilaab sa pusod sa matag kinabuhi.

Ang Karma mohingkod sama sa pagkahinog sa bunga, sanglit ang unsa man nga buhat nga gipugas pupoon gayod unya sa malukpanong ani. Kinaiyanhon, maangayon, wala ipangayo ug wala ing sipyat.

Kay mopakalawas pag-usab ang Diwa nga wala pa mohinog, kini ang Subli nga Pagkahimugso, ang pagbilik sa Sangsara, ang pagkatawo liwas sa kamatayon nga mitapos sa kinabuhi.

Saylo niana atua ang Moksa, ang pagkahiluna sa baga ngadto sa kahayag sa kalayo. Kini ang hingpit nga paghunong sa Sangsara. Ang panapos sa mabalik-balikong kasublian.

Kini ang giila nga Pansa Sarada, ang bugtong nga kamatuoran sa Darma nga dayag sa lilima ka lubas nga pagtuo.